Kawa z cukrem

Chciałem się dzisiaj w pracy napić kawy. Dlatego przygotowałem sobie ją w kubku, posłodziłem i podstawiłem na biurku.

Po pięciu minutach stwierdziłem, że jednak wolę gorzką, a że nie chciało mi się robić nowej oddzieliłem cukier od kawy. Wypiłem kawę gorzką a nienaruszony cukier wrócił do cukiernicy.

Jak to możliwe?

Super matematyk

Jeżeli ktoś uważa się za supermatematyka poproś go, aby dodawał w pamięci czytane mu liczby. Niech ta osoba dodaje w pamięci i nie korzysta z żadnych pomocy. Oto te liczby:

1000

+ 40

+ 1000

+ 30

+ 1000

+ 20

+ 1000

+ 10

Jaki uzyskał(-a) wynik?

Duża część ludzi odpowie, że 5000. A to nie jest prawda! Sprawdź.

Zagadka magiczna

  1. Weź dowolną liczbę naturalną (od 1 do +inf).
  2. Pomnóż ją przez 9.
  3. Dodaj do siebie cyfry tworzące otrzymaną liczbę.
  4. Powtarzaj powyższy punkt, aż otrzymasz liczbę jednocyfrową.
  5. Od powyższej liczby jednocyfrowej odejmij 5.
  6. Weź tę literę alfabetu, która odpowiada otrzymanej cyfrze (a = 1, b = 2, c = 3 itd.)
  7. Podaj nazwę kraju rozpoczynającego się tą literą.
  8. Weź trzecią literę nazwy tego kraju.
  9. Podaj kolor rozpoczynający się tą literą.
  10. Weź drugą literę tego koloru.
  11. Podaj nazwę kwiatu rozpoczynającego się tą literą.
  12. Czy wiesz, że niebieskie irysy nie rosną w Danii?

Dzieci matematyka

— Stary, co u Ciebie ?
— Poooooowoooooooliiiiiiiiii, żona, 3 synów.
— TTTaaaaaaaaaaa, a ile mają lat?
— Hmm, powiem Ci, że iloczyn ich wieku jest 36.
— Ale z tego nie mogę jeszcze wywnioskować ile mają lat.
— No dobra, suma ich wieków równa jest liczbie okien w tym budynku.
— …nadal nie mogę stwierdzić ile mają lat.
— Najstarszy jest rudy
— Aaa, to już wiem.

Rozwiązanie: czytaj dalej

Pole skalarne

Wypisz wszystkie renormalizowalne (oraz superrenormalizowalne) lorentzowsko niezmiennicze człony w lagrazjanie pojedyńczego pola skalarnego dla czasoprzestrzeni o wymiarach 2, 3 i 6. (S. Weinberg, Teoria pól kwantowych, PWN, Warszawa 1999, t.1, s. 557)

Odpowiedź nieznana.

0=1=2=3

W celu udowodnienia, że 0=1 należy rozwiązać (metodą „przez części”) następującą całkę:

Zajmując się teraz pierwszym i ostatnim segmentem równania, tj. przenosząc całki na lewą stronę i pozostawiając po prawej stałą (jedynkę) otrzymujemy:

a to daje oczekiwany rezultat: 0=1. Aby udowodnić drugą równość: 1=2 rozważmy co następuje:

a+b = c          / +a
a+b +a = c +a
2a+b = a+c        / +b
2a+b +b = a+c +b
2a+2b = a+b+c      / -2c
2a+2b -2c = a+b+c -2c
2a+2b-2c = a+b-c
2(a+b-c) = (a+b-c)    / ÷(a+b-c)
2 = 1

Rozważmy w końcu takie równości:

Wyjaśnienie: czytaj dalej