Ludzie podczas rozmowy spoglądają w różne strony: do góry, do dołu, na prawo lub na lewo. Dzieje się to nieświadomie, przez co można wykryć czy przypominają sobie jakieś sytuacje (obrazy, dźwięki, wydarzenia), czy też je wymyślają (wyobrażają).
(Kierunki w poniższej tabeli zorientowane są względem mówcy. Np. “góra, na prawo” oznacza, że mówca patrzy do góry i w swoje prawo, czyli w nasze lewo.)
|
góra, na prawo obrazy tworzone Osoba wizualizuje rzeczy, które są dla niej nieznane, których nigdy wcześniej nie widziała, np. zielonego psa lub wydarzenie, które nie miało miejsca w jej życiu. - Jak wyglądałby Twój pokój z różowymi kropkami na ścianie? |
góra, na lewo obrazy przypominane Osoba uzyskuje dostęp do swoich wspomnień zapisanych w formie obrazu. - Jakiego koloru są ściany w Twoim pokoju? |
|
na prawo dźwięki tworzone Osoba tworzy w swojej głowie dźwięk, który jest jej nieznany. - Jak brzmiałoby radio pod wodą? |
na lewo dźwięki przypominane Osoba uzyskuje dostęp do swoich wspomnień zapisanych w formie dźwięku. - Jaki dźwięk wydają drzwi od Twojego pokoju, gdy trzasną? |
|
dół, na prawo odczucia kinestetyczne Osoba sięga po informacje związane z emocjami lub odczuciami zewnętrznymi, jak np. uczucie chropowatości kory drzewa. - Jakie odczucia wywołuje trzymanie w dłoni śnieżki? |
dół, na lewo dialog wewnętrzny Osoba odtwarza w swojej głowie swój lub kogoś innego głos w formie dialogu wewnętrznego. - Co mówisz do siebie, gdy coś Ci nie wychodzi? |
PS. Należy pamiętać, że jest to generalizacja: takie zachowanie obserwowane jest u większości osób, ale nie u wszystkich! Nie należy więc kategorycznie oskarżać o zmyślanie kogoś, kto patrzy się w górę i w prawo.
(na podstawie: http://michalpasterski.pl/2010/07/jak-czytac-w-myslach-patrzac-w-oczy/)