jest to ciąg dalszy innego wpisu

Przykład 6:

(na postawie książki: Andrzej K. Wróblewski „Prawda i mity w fizyce”, Iskry 1987) Na początku XX wieku jeden z astronomów zapostulował analizując wykonane wcześniej przez różnych naukowców pomiary, że prędkość światła zmienia się w czasie sinusoidalnie. Słuszności swojego twierdzenia dowodził pokazując dopasowaną do danych pomiarowych krzywą sinusoidalną:

Jednocześnie inny naukowiec, do tych samych danych próbował dopasować prostą malejącą sugerując, że prędkość światła zmniejsza się z roku na rok.

Gdyby powyższe twierdzenia były słuszne i miały sprawdzenie w praktyce, oznaczałoby to ogromne konsekwencje nie tylko dla dzisiejszej fizyki, ale również techniki i innych dziedzin wiedzy.

Można by rzec, że na szczęście w powyższych rozważaniach popełniono poważny błąd: pominięto całkowicie sprawę błędów (niepewności) pomiarów. Przyglądając się ponownie tym danym pomiarowym, jednakże tym razem z uwzględnieniem dokładności z jakimi pomiary te wykonano wyraźnie widać, że dopasowanie zarówno sinusoidy jak i prostej malejącej było słabo uzasadnione:

Wniosek z tego nasuwa się taki: analizując wyniki jakiś badań należy zawsze zwracać uwagę na dokładność pomiarów oraz na poziom ich zaufania.