„Skład tekstu systemem TeX” – wykład wygłoszony w dniu 20 października 2002 na Wydziale Fizyki UW podczas seminarium: Nowości komputerowe.
Prowadzący: Marcin Paweł Sadowski (Wydział Fizyki UW), Karolina Danuta Pągowska (Wydział Fizyki UW)
Do pobrania
Tak, tak Szanowni Państwo. Maszyna do zmiany szybkości upływającego czasu przestała być tylko wymysłem futurologów. W Polsce, a dokładniej w samej stolicy – Warszawie – taka maszyna, a nawet dwie już działają! Ku zdziwieniu okolicznych gapiów udało się je zbudować nie fizykom, lecz… grupie urzędników miejskich. Jak takie maszyny działają? Ano w prosty sposób. Nie potrzebują ani prądu, ani innego paliwa, są ogólnodostępne i nie wymagają okresowych przeglądów.
Jedna z tych maszyn skraca czas, a druga – go wydłuża.
Pierwsza maszyna nazywa się „dwudniowy bilet na komunikację miejską”. I zdziwiłby się ten, kto myśli, że wspomniany bilet ważny jest pełne 48 godzin… bo w sytuacjach wyjątkowych może być ważny tylko 24 godziny. Jak? Bilet ważny jest 48 godzin, ale nie od chwili skasowania, lecz od północy dnia, w którym skasowanie nastąpiło. Oznacza to, że bilet skasowany w sobotę o 15:00 ważny jest od godziny 0:00 w sobotę do 23:59 w niedzielę (jednominutowe skrócenie 48-godzinnego okresu pominę), a nie od 15:00 w sobotę do 15:00 w poniedziałek, czyli w tym przypadku 48-godzinny bilet ważny jest tylko 33 godziny i otrzymujemy 50% skrócenie czasu. A jeszcze gorzej jest kasując bilet o 23:55 lub 23:58.
Druga maszyna to wszelkiego rodzaju biura obsługi klienta. W każdym takim biurze można usłyszeć: „Tę sprawę rozpatrzymy w ciągu tylu, a tylu godzin”. Niech urzędnik na przykład obieca nam 48-godzinny termin realizacji sprawy. Czy to rzeczywiści oznacza 48 godzin (2 dni)? Nie! To może być nawet 120 godzin (5 dni). Jak? 48 godzin, ale nie od chwili zgłoszenia, ale od północy następnego dnia roboczego. Jeżeli dyspozycję zgłaszam w piątek o 10:00 to sprawa zacznie być rozpatrywana dopiero w poniedziałek, czyli te 48 godzin zacznie być liczonych dopiero za 62 godziny – po weekendzie. Czyli rozciągnięcie czasu sięgnie 250%!
Acha. Jest jeszcze jedna maszyna czasu działająca w Polsce. Są to sądy, w których proste sprawy mogą toczyć się całymi latami.
Kończę, mając nadzieję, że nie wpadłeś drogi czytelniku w jedną z tych diabelskich maszyn czasu.
Wypisz wszystkie renormalizowalne (oraz superrenormalizowalne) lorentzowsko niezmiennicze człony w lagrazjanie pojedyńczego pola skalarnego dla czasoprzestrzeni o wymiarach 2, 3 i 6. (S. Weinberg, Teoria pól kwantowych, PWN, Warszawa 1999, t.1, s. 557)
Odpowiedź nieznana.
Pewna moja znajoma (studentka kierunku fizyczno-matematycznego) uczyła się swego czasu programowania w języku C. Któregoś dnia nadeszła pora na egzamin. Przed sprawdzianem miała zapoznać się z pewnym programem, przeanalizować go oraz nauczyć się co, która funkcja wykonuje i jakie jest jej zadanie.
— Co to jest „Punkt”? — zapytał ją egzaminator chcąc aby wytłumaczyła mu działanie jednej z funkcji programu, a mianowicie funkcji o nazwie „Punkt”.
— Punkt jest pojęciem pierwotnym, niedefiniowalnym; podstawowe pojęcie w geometrii. — wyrecytowała jednym tchem, bez zastanowienia się.
Na szczęście egzaminator miał dobry humor i odpowiedź uznał.
| many | rzeczowniki policzalne | You eat too many candys. You shouldn’t eat so many candys. |
| much | rzeczowniki niepoliczalne | You drink too much wine. You shouldn’t drink so much wine. |
W celu udowodnienia, że 0=1 należy rozwiązać (metodą „przez części”) następującą całkę:
Zajmując się teraz pierwszym i ostatnim segmentem równania, tj. przenosząc całki na lewą stronę i pozostawiając po prawej stałą (jedynkę) otrzymujemy:
a to daje oczekiwany rezultat: 0=1. Aby udowodnić drugą równość: 1=2 rozważmy co następuje:
a+b = c / +a a+b +a = c +a 2a+b = a+c / +b 2a+b +b = a+c +b 2a+2b = a+b+c / -2c 2a+2b -2c = a+b+c -2c 2a+2b-2c = a+b-c 2(a+b-c) = (a+b-c) / ÷(a+b-c) 2 = 1
Rozważmy w końcu takie równości:
Wyjaśnienie: czytaj dalej
| either … or … | albo … albo … |
| neither … nor … | ani … ani … |
| both … and … | zarówno … jak i … |
| przykład | tłumaczenie | uwagi |
|---|---|---|
| student’s car | samochód studenta | |
| student’s cars | samochody studenta | |
| John and Mary’s car | samochód Jana i Marii | jeden, ten sam samochód |
| John’s and Mary’s cars | samochody Jana i Marii | dwa, różne samochody, niezależnie Jana i Marii |
| students’ car | samochód studentów | gdy rzeczownik w l. mn. kończy się na [z], [s] lub [iz] |
| women’s car | samochód kobiet | gdy rzeczownik w l. mn. nie kończy się na [z], [s] lub [iz] |
| students’ cars | samochody studentów | gdy rzeczownik w l. mn. kończy się na [z], [s] lub [iz] |
| women’s cars | samochody kobiet | gdy rzeczownik w l. mn. nie kończy się na [z], [s] lub [iz] |
| direct speech | reported speech |
|---|---|
| now | then
at the time |
| tonight | that night |
| today | that day |
| yesterday | the day before
the previous day |
| tomorrow | the day after
the next day the following day |
| this week / month / year | that week / month / year |
| last week / month / year | the week / month / year before
the previous week / month / year |
| next week / month / year | the next week / month / year
the following week / month / year |
| ago | before |
| here | there |
| this | that |
| these | those |
someone tell somebody something
someone tell that something
someone say something to somebody
tell (ask) somebody to do something
Dwa rodzaje okresu warunkowego pierwszego typu:
| if
while when before after as soon as until till |
+ Present Simple + | (then) | + Future Simple |
|
|
|||
| If | I do it | (then) | I will do something else |
| When | I do it | I will do something else | |
„Gdyby sytuacja była inna niż jest obecnie,
miałoby to taki a taki skutek w przyszłości.”
If + Past Simple + then + Future in the Past (Simple)
„Gdyby w przeszłości został spełniony taki a
taki warunek, nastąpiłby taki a taki skutek.” Zdanie odnosi się
do przeszłości.
If + Past Perfect + then + Future in the Past Perfect